เดือนนี้มัวแต่ยุ่งๆ กับงานเลยลืมเขียนบล็อกเก็บเรื่องราวเมื่อช่วงวันแม่ที่ผ่านมาเลย ว่าแล้วก็ต้องจัดสักหน่อย
ปีนี้มาบันทึกไว้ช้าหน่อยแต่ก็พยายามจะไม่ลืม ก็เก็บมาทุกๆ ปีนี่ครับ ปีนี้เธอ ม. 3 แล้ว และที่โรงเรียนก็จัดกิจกรรมให้แม่กับลูกได้ร้องไห้กัน อิๆ ก็มีการแสดงต่างๆ ให้ผู้ปกครอง คุณพ่อ คุณแม่ได้ดูน่ะครับ และก็ปิดท้ายด้วย เด็กๆ เอาพวงมาลัยมากราบแม่
และก็จบลงด้วยช่วงเวลาดีๆ ของปีหนึ่ง ปีนี้ คุณพ่อนั่งดูการแสดงอยู่ด้านหลัง และก็อินกับการแสดงละครของเด็กๆ เรื่องพระคุณแม่ การเลี้ยงดูลูก ได้ดูละครที่แสดงให้เห็นถึงการเลี้ยงดู ความรักในครอบครัวที่แตกต่างกัน กับครอบครัวที่บังคับลูกให้อยู่ในกรอบที่ตัวเองวางไว้ กับอีกครอบครัวให้ลูกตัดสินใจ และทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ในขณะที่คุณพ่อ คุณแม่ก็คอยเป็นที่ปรึกษาอย่างใกล้ชิด ดูแล้วก็มานึกถึงตัวเอง
บางครั้งผมเองยังอยากให้ลูกเป็นอย่างที่ตัวเองอยากให้เป็น บางช่วงเวลาก็ทำงาน คิดแต่เรื่องงานจนลืมว่าครอบครัวนั้นสำคัญกว่าทุกสิ่ง และคงอยู่กับเราตลอดไป แล้วเราจะทำยังไง เพื่อให้เรือลำนี้ ผ่านไปขึ้นฝั่งอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด ก็ต้องช่วยเค้าให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ล่ะครับ แม่รักเรายังไง เราก็จะถ่ายทอดความรักนั้นถึงลูกเราแบบนั้นเช่นกันครับ
สำหรับปีนี้รู้สึกว่า คุณพ่ออิจฉาคุณแม่นะ อิๆ ก็เด็กทำการ์ดวันแม่ซะสวย และตั้งใจกว่าทุกปี ผมเองก็สงสัยว่าทำไมตั้งใจ อ๋อ เค้ามีการประกวดแข่งขันกันนี่ครับ ทั้งการ์ด ทั้งคำขวัญ หวังว่าวันพ่อปีนี้จะไม่แพ้คุณแม่นะครัช ฮ่าๆๆ (กดดันลูกซะงั้น)
และก็ปิดท้ายด้วยเชลฟี่ พ่อแม่ลูก และขอบคุณสำหรับวันดีๆ อีกวันหนึ่งครับ...เจอกันใหม่ปีหน้าครับ